Schubert – Ysaÿe – Brahms

FUG567_bnpIlian Garnetz herinneren we ons van zijn schitterende prestatie op de Kon. Elisabethwedstrijd Viool 2009. Hij haalde de derde plaats en won de publieksprijs. Terecht. Persoonlijk had ik hem liever als nummer één gezien maar ja, wedstrijden geven dikwijls een ander resultaat dan verwacht en het zijn en blijven ook momentopnamen. Een cd is geen momentopname. De stress is anders en alle mogelijke tekortkomingen van een concert of wedstrijdbespeling zijn afwezig en er kan dus onbeperkt gemusiceerd worden om het maximum te bereiken. Dat maximum bereikt niet alleen Ilian Garnetz maar ook de pianiste Alina Bercu doet de mond van de luisteraar openvallen van verbazing en zeg maar meteen ook aanbidding voor haar pianospel. Fuga Libera koos beide Oost-Europese buren (Moldavië en Roemenië en beiden spreken Roemeens) uit om een cd te realiseren met de ongeremde steun van BNP Paribas/Fortis. De cd werd voor een minimum minimorum opgekomen aantal perslui voorgesteld in het Muziek Instrumenten Museum in Brussel. Foei voor de afwezigen…

De Sonate (Duo) D574 in la groot opus 162 van Franz Schubert (1797-1828) voor viool en piano laat de Weense vrijgezel sprekender dan ooit tot u komen. Hij zit naast de luisteraar in de luie zetel terwijl zijn dienaars, Ilian en Alina, zijn spreekbuis zijn. Deze jonge muzikanten treffen de juiste toon, ontzettend precies en loepzuiver en zijn deel van de ziel, de Sehnsucht van Schubert.

Garnetz wekt dan Eugène Ysaÿe (1858-1897) tot leven met diens sonate voor viool solo in re klein opus 27/3. Garnetz plaats onopvallend maar nadrukkelijk Ysaÿe naast zijn grootste voorgangers: Paganini en Bach. Dit is geen gewone muziek meer noch een beetje virtuositeit om te laten horen wat je allemaal wel kan met een viool. Neen, je drijft op wolkjes weg van alle mogelijke aardse beslommeringen. Garnetz speelt geen viool, hij is de viool. Ah, nog steeds speelt hij op het instrument van de onbekende bouwer… En dan wordt Brahms opgetilt tot meer dat wat hij wilde zijn, een componist van eerste rang met ongeremd genie. Ilina Bercu en Ilian Garnetz toveren uit de Sonate nr. 3 in re bemol groot opus 108 van Johannes Brahms (1833-1897) de allerfijnste fluwelen tonen die je stil doen worden. En het is voor de jongen muzikanten allemaal zo heel gewoon, ze spelen in een totale perfectie op alle denkbare vlakken vrolijk door alsof ze in de gauwte een broodje smeren en er in happen. De maturiteit van de 20-jarige pianiste is zeldzaam en ook de absolute pianistieke volheid. Ja, ze vult perfect en op gelijke hoogte Ilian Garnetz aan en het spreekt voor zich dat zulke cd een gouden label krijgt.

• Info: Fuga Libera FUG 567, www.fugalibera.com, ism BNP Paribas/Fortis én met Nederlandse tekst in het boekje.

Ludwig Van Mechelen 26.4.10

Tags :
April 21, 2015